هنر

عجب دُنیی خرابی وابیده
کسی هم جواب ما هم نمی ده
می گِن باید داشته باشی دوست پسری یا دختری
که بدن جوابت با تکی یا اس ام سی

به نازم به اسم قشنگت، تارا
که اسمت همه شعرونثریست بی انتها
که هر حرف اسمت کتابیس پرماجرا
ازاین پس از اول هرچه گویم در وصف توگویم،تارا

علی دانست چرا راز دل با چاه گوید
همه درددلش را با آه گوید
چو مردم دلی از سنگ دارند
از پس درددل به جز الله با کَس نگویم

گر تو زِ شراب می مستی
من زِ شراب لبت مستم
ندم یک تار موی سپیدت
به هزاران باغ و جنت

مرتضی نیکپور

گاهی عاشق میشوی

گاهی عاشق چیزی یاکسی

گاهی از دور

گاهی در نزدیکی

گاهی آشنا

گاهی غریب

گاهی کم

وگاهی زیاد

گاهی از گناهی یا نگاهی

گاهی اشتباهی یا خطایی

گاهی از کوچه ی باغ دلت میگرد رهگزی

گاهی دوریم اما نزدیک

گاهی زدیک و اما دوریم

گاهی از مغرب به مشرق یا که عکسش

ولی این خورشید است که از یک سوست غروبش

مرتضی نیکپور